JATTA

Voor vrouwen, voor mannen, voor onze dochters en onze zonen. Voor hier en voor daar. Voor eerder, nu en voor later.

Netflix stopt de samenwerking met een topacteur en deze is ook niet meer welkom bij ING. Een Republikeinse kandidaat die zieltjes wint door zich tegen het homohuwelijk uit te spreken, lijkt zelf flink over de scheef te zijn gegaan. Of dichter bij huis: de casting-director die vroeg acteurs uit de kleren te gaan bij één-op-één sessies. Zedenrechercheurs zijn intussen drukker met aangiften. Ook de media kan de aanklachten amper bijhouden. #MeToo raakt de samenleving. Het raakt vrouwen. Mannen ook. Het raakt: #MeToo.

Maar wat laat #metoo ons nu werkelijk zien? Niet alleen wát er speelde in onze samenleving en in de wereld. Volgens mij laat #metoo ons zien dat het nog stééds speelt. Dit roept bij mij de vraag op: wat leren we van het verleden? Leren we überhaupt van het verleden?

#MeToo doet mij beseffen dat we met iets urgents te maken hebben, namelijk het aan de kaak stellen van ons eigen gedrag. Of ongevraagd daarop aangesproken durven en kunnen worden. Waarom? Omdat het nog steeds nodig is. En diep van binnen weten we dat al heel lang.

Rechtspraak en wetboek hebben we nodig, zeker, maar lijkt niet altijd voldoende om de lessons learned te vinden en te onthouden. #metoo spreekt ons aan op ons innerlijk wetboek.

Daarom, mijn oproep aan ons allemaal om onacceptabel gedrag te zien en te benoemen en voorop te gaan in de verandering die nog zo hard nodig blijkt te zijn. Als de #metoo (social) mediastorm straks overwaait wat onthouden we er dan nog van? Er is nog veel te doen in onze samenleving en dat start met ons falen niet uit de weg te gaan.#metoo vraagt om lef, om moed en om morele integriteit.

Voor vrouwen, voor mannen, voor onze dochters en onze zonen. Voor hier en voor daar. Voor eerder, nu en voor later.

Ter aanmoediging dit filmpje van Jackson Katz, over de ‘bystander approach’: in plaats van alleen te focussen op vrouwen als slachtoffers en mannen als daders van intimidatie, misbruik of geweld, concentreert de ‘omstanders benadering’ zich op de rol van peers in scholen, groepen, teams, werkplaatsen en andere sociale eenheden.

Peers of peergroup is een groep van met elkaar bekende leeftijdgenoten of collega’s die gemeenschappelijke gedragscodes hebben en die voor elkaar de basis van sociale vergelijking vormen, waaraan oordelen over slagen of falen worden ontleend.

En in deze specifieke zaken…mannen voorop graag! Laat weten, zien en horen dat jullie begrijpen waartoe opgeroepen wordt.

http://www.jacksonkatz.com

Deze week las ik het boek “Imperfecte adviseur. Persoonlijke verhalen over het werk als adviseur. Het geeft een bijzonder kijkje in de keuken en gaat niet over hoe het zou moeten, het organisatieadvieswerk, maar over hoe het eigenlijk gaat. Elk verhaal is een persoonlijke ervaring van de desbetreffende adviseur. Nadien reflecteert zij of hij op deze beleving door zichzelf vragen te stellen: waar ging het hier nu om? Waarom reageerde ik zoals ik deed? Wat gebeurde er nou echt?

Ik lees over de plek van ongemak in een samenwerking, schoorvoetend interveniëren, schaduwthema’s, waar sta ik voor en geloof ik in, de schoonheid van imperfectie. Een van de mooiste woorden die ik tegenkwam; wankelmoed. Oorspronkelijk van Désanne van Brederode (schrijfster en filosoof). Marcel Kuhlmann zegt daarover dat voor hem dit woord “een soort van tegengif is tegen zijn ‘wees perfect’ en het robuuste verlangen naar maakbaarheid en controle”.

En ik las verder….

“Wankelmoed….

• toegeven dat je dat o zo belangrijke boek nooit hebt gelezen. En dit dan bekend maken in een gezelschap waar iedereen het een grandioos meesterwerk noemt,
• in een gesprek een vraag durven stellen als je iets niet begrijpt,
• een scherp onderscheid durven maken tussen de knappe theorieën die die je te berde kunt brengen en je onhandige gestuntel in het leven van alledag,
• wankelmoed toon je wanneer je in alle redelijkheid uitkomt voor je beperkingen,
• het is even uit je eigen huid kruipen en grinnkend luisteren naar al je innerlijke stemmen. Er een naaldje bij houden, ze lekprikken, de muffe lucht eruit bevrijden.
• het is de ander op ooghoogte aankijken en aanvaarden dat hij jou uit evenwicht kan brengen, terwijl je er tegelijkertijd op vertrouwt dat hij een beetje wankelen niet gek of vervelend vindt, maar bereidt is je op te vangen als je onverhoopt mocht vallen – zoals jij dat ook zult doen bij hem.
• wankelmoed ‘ontvijandt’ de ander. Je geeft aan dat hij of zij je eerlijkheid waard is.
• je stelt samen vragen, je vraagt naar elkaar door, je laat je bevragen en daarmee herschep je jezelf en elkaar tot waarachtige mensen”.

Lees, lees…Omdat we allemaal soms bijna onmogelijk hoge eisen aan onszelf stellen. Omdat we toch stiekem vinden dat we steeds maar ‘feilloos’ moeten zijn. Maar we falen nu eenmaal, we gaan af. We zijn simpelweg imperfect.

Chapeau stoere mensen. Met jullie verhalen wordt imperfectie weer iets draaglijker en hanteerbaarder. De laatste zin uit het boek, een prachtvraag waar ik op doorkauw: zouden we onszelf kunnen toestaan om imperfect imperfect te zijn?

Ever tried
Ever failed
No matter
Try again
Fail again
Fail better                                                                                                                [Samuel Beckett]

Imperfecte adviseur. Persoonlijke verhalen over het werk. ISBN 9789082326161

Voor verloren of geplande kwartiertjes zijn er boeiende colleges te volgen via de Universiteit van Nederland.
Een paar voorbeelden van de kwartiertjes die ik gepakt heb.
Beautifool questions, Wonderfool answers…

http://www.universiteitvannederland.nl/college/hoe-kun-je-overtuigen-met-maar-een-woord/
“Professor Eugène Sutorius maakte ooit carrière als advocaat en is tegenwoordig als hoogleraar Strafrechtwetenschap verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Er zijn weinig mensen zo overtuigend als deze parttime rechter, parttime hoogleraar en fulltime redenaar. Hij wordt dan ook wel één van de mooist sprekende hoogleraren van Nederland genoemd.”

http://www.universiteitvannederland.nl/college/waarom-zijn-wij-nog-niet-klaar-voor-robots/
“Pim Haselager (Radboud Universiteit) is zowel geschoold in de filosofie als de psychologie en stelt kritische vragen bij de opmars van intelligente en sociale robots. Robots kunnen mensen nooit vervangen, aldus Haselager. Ze missen het gezonde verstand en de empathie. Daarover gaat hij graag met wie dat maar wil in debat!”

http://www.universiteitvannederland.nl/college/waarom-is-spijt-zon-verschrikkelijk-pijnlijke-emotie/
“Marcel Zeelenberg (Tilburg University) is als economisch psycholoog gefascineerd door de fenomenen ‘spijt’ en ‘hebzucht’. Hij betoogt dat we er vroeg of laat allemaal mee te maken krijgen, en dat beide emoties een ontzettend belangrijke functie hebben.”

http://www.universiteitvannederland.nl/college/waarom-is-afgunst-juist-goed-voor-je/
“Niels van de Ven (Tilburg University) bekijkt emoties vanaf de zonnige kant en zo ook het begrip ‘afgunst’. In zijn onderzoek toont hij aan dat dit juist een hele gezonde emotie kan zijn die ons, mensen, juist ook verder kan helpen. Zo kun je het natuurlijk ook bekijken!”

http://www.universiteitvannederland.nl
Elke week een nieuwe hoogleraar.
Elke week een nieuw thema.
Elke werkdag een nieuwe video.

We zijn nooit te oud om te leren…

Ssst…
Ben in de komende dagen eens even een moment helemaal stil. Sluit dan even je ogen en doe even helemaal niks.

En daarna, wat geeft deze stilte jou?

Ik ben ‘Leef’, van Jan de Dreu, weer eens aan het herlezen. Van de kaft van dit boekje werd ik vrolijk een paar jaar geleden. Nu ik het bijna uit heb ben ik met deze aanwijzingen weer opnieuw opgewekt; wakker, monter, opgefrist.

1. vraag je af wat je nu wilt leren
2. aanvaard al wat is
3. worstel met je meest dominante tekortkoming
4. wees stil, en luister
5. durf bijzonder, eigenaardig en onvoorspelbaar te zijn
6. laat de oude ballast gaan
7. wees lief voor de ander
8. zeg wat je wilt en ontvang het antwoord

‘Leef’ van Jan de Dreu: ISBN 90-774-1601-3

When you get what you want in your struggle for life
and the world makes you king for a day,
just go to the mirror and look at yourself
and see what the guy has to say.

For it isn’t your father, your lover or mother
whose judgement you have to pass,
the fellow whose verdict counts most in your life
is the guy staring back from the glass.

He’s the fellow to please, don’t mind all the rest
for he is with you right up to the end
and you’ve passed your most difficult task in this life
if the guy in the glass in your friend.

You may fool the whole world down the pathway of life
and get pats on the back as you pass
but the final reward will be heartache and tears
if you’ve cheated the guy in the glass.

Geschreven door Dale Wimbrow (artiest, componist en schrijver 1895 – 1954) en verschenen in The American Magazine in 1934.